Komu opłaci się ubezpieczenie w IKE?

Przystąpienie do III filaru ubezpieczenia jest dobrowolne, czy zapewni odczuwalny zastrzyk gotówki w jesieni życia? Jednoznacznej odpowiedzi nie ma – komentuje dziennik „Polska”.

Ubezpieczenie w III filarze może polegać na założeniu indywidualnego konta emerytalnego (IKE) bądź przystąpieniu do pracowniczego programu emerytalnego (PPE). Pierwsze rozwiązanie powinny rozważyć przede wszystkim osoby, które osiągają dochody nieregularnie lub których dochody w całości lub w części nie są udokumentowane.

Nad możliwością założenia IKE powinni się zastanowić wykonujący wolne zawody, pracujący na podstawie dorywczych umów cywilnoprawnych, zatrudnieni na czarno. Nie ma górnej granicy wiekowej – o założeniu konta można pomyśleć także po pięćdziesiątym roku życia. Im dłużej jednak pieniądze odłożone na IKE będą pracowały, tym większa szansa, że wypracują zadowalający zysk – czytamy w „Polsce”.

Pierwszą formą IKE jest założenie rachunku prowadzonego przez bank. To forma szczególnie polecana osobom starszym. Nie wiąże się bowiem z ryzykiem finansowym i nie wymaga doświadczenia w dynamicznym inwestowaniu. Niestety, nie należy się spodziewać, że pieniądze zgromadzone na rachunku przyniosą znaczący zysk.

Indywidualne konto może być także prowadzone jako wyodrębniony zapis w rejestrze uczestników funduszu inwestycyjnego. Zaletą tej formy jest możliwość podzielenia oszczędności między kilka funduszy prowadzonych przez wybrane towarzystwo funduszy inwestycyjnych oraz przenoszenia jednostek między funduszami.

Godną wzięcia pod uwagę postacią IKE jest także polisa ubezpieczeniowa na życie z funduszem inwestycyjnym. Zasadą jest to, że zyski od oszczędności zgromadzonych na IKE są zwolnione z tzw. podatku Belki.