1.    Dlaczego produkt oferowany jest w formie polisy ubezpieczeniowej?
2.    Kto to jest uposażony?
3.    Czy ewentualny zysk w momencie wypłaty środków w trakcie trwania
        inwestycji również zostanie zwolniony z podatku?
4.    Na jakiej podstawie ubezpieczenie zwolnione jest z podatku?
5.    Co się stanie jeśli nie wybiorę uposażonych?
6.    Dlaczego osoba uposażona nie dostanie zysku z inwestycji?
7.    Czy mogę wpłacić pieniądze po okresie subskrypcji?
8.    Czy produkt będzie w jakiś sposób zbywalny w trakcie trwania inwestycji,
        czy też przystąpienie do niej oznacza zamrożenie kapitału?
9.    Czy dystrybutorzy produktów strukturyzowanych pobierają część
        finalnego zysku z takich inwestycji?
10.  Czy partycypacja może być wyższa niż 100 proc. jeśli produkt zapewnia
        pełną gwarancją kapitału?
11.  Czy lokaty strukturyzowane zapewniają pełną gwarancję kapitału?
       Przecież jest inflacja
12. Czy produkty strukturyzowane to skomplikowane oferty inwestycyjne?

Oferowane przez Wealth Solutions produkty mają formę prawną ubezpieczenia na życie i dożycie. Nie są to jednak klasyczne ubezpieczenia. W przypadku śmierci Inwestora w trakcie trwania ubezpieczenia osoba uposażona lub uprawniona otrzyma 100, 101, 102 proc. wartości środków wpłaconych przez Inwestora na początku. W przypadku dożycia przez Inwestora do końca 2-letniego okresu ubezpieczenia wypłacana jest kwota zainwestowana powiększona o zysk.

W typowym ubezpieczeniu na życie opłaca się składkę (np. w wysokości 1000 zł rocznie), a w przypadku śmierci wypłacane jest świadczenie (w wysokości np. 100 000 zł). Składka jest w tym przypadku kosztem ochrony i przepada w sytuacji, gdy nie zajdzie zdarzenie objęte ochroną, a więc na przykład śmierć ubezpieczonego. Na rynku są oczywiście ubezpieczenia o konstrukcji mieszanej – część składki jest inwestowana, a część pokrywa koszy ochrony. Produkty strukturyzowane są ubezpieczeniami czysto inwestycyjnym – cała składka jest inwestowana a inwestor akceptując warunki ubezpieczenia, dzięki unikalnej konstrukcji uzyskuje zwolnienie z podatku od zysków kapitałowych.

Uposażonym jest osoba lub osoby, wskazane przez ubezpieczonego, które na wypadek jego śmierci otrzymują od ubezpieczyciela wypłatę w wysokości wpłaconej kwoty powiększoną o sumę ubezpieczenia z tytułu zgonu ubezpieczonego. Uposażonym może być również osoba prawna (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółka akcyjna).

Produkty strukturyzowane  w formie ubezpieczenia na życie i dożycie zwolnione są z podatku od zysków kapitałowych w przypadku wypłaty z tytułu dożycia klienta do końca trwania produktu lub w przypadku śmierci. Jeżeli klient chciałby wycofać się wcześniej od ewentualnego zysku może zostać naliczony podatek.

Produkty strukturyzowane w formie ubezpieczenia na życie i dożycie zwolnione są z podatku od zysków kapitałowych. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 4 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U, z 2000 roku, nr 14 poz. 176 z późn. zm), od podatku dochodowego, wolne są kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych (z dwoma wyjątkami, do których nie zaliczają się produkty strukturyzowane). Zgodnie z najlepszą wiedzą Towarzystw Ubezpieczeniowych, świadczenie ubezpieczeniowe, jakim jest zysk Inwestora z ubezpieczeń inwestycyjnych nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jeżeli ubezpieczony nie wyznaczył uposażonych, suma ubezpieczenia z tytułu zgonu ubezpieczonego zostanie wypłacone członkom rodziny zmarłego w następującej kolejności: małżonek, dzieci, wnuki, rodzice, rodzeństwo, dzieci rodzeństwa. Wskazane osoby są uprawnione do otrzymania świadczenia ubezpieczeniowego w podobny sposób jak w przypadku dziedziczenia ustawowego wynikającego z kodeksu cywilnego. W razie braku osób, o których mowa w zdaniach poprzednich Świadczenie ubezpieczeniowe wypłacane jest spadkobiercom na zasadach ogólnych.

Wartość inwestycji w trakcie jej trwania może podlegać wahaniom. Wypłata według funkcji określonej w danym produkcie gwarantowana jest na końcu produktu. Dlatego, w przypadku śmierci ubezpieczonego, która jest zdarzeniem całkowicie nieprzewidywalnym, zdecydowaliśmy się aby osoby uposażone, a więc najczęściej najbliższa rodzina zmarłego, otrzymywały wpłaconą składkę powiększoną o sumę ubezpieczenia z tytułu zgonu ubezpieczonego bez ponoszenia ryzyka, jakim obarczona jest inwestycja w trakcie jej trwania.

Okres subskrypcji, który zazwyczaj zamyka się w czasie kilku tygodni jest ściśle określonym okresem w trakcie, którego inwestorzy mogą wyrażać chęć uczestnictwa w danej inwestycji  poprzez złożenie deklaracji. Wpłaty są możliwe do końca okresu wpłat - zwykle w produktach Wealth Solutions okres wpłat jest dłuższy od okresu subskrypcji o 4 dni robocze.

Inwestując w produkt strukturyzowany w żadnym razie nie zamraża się kapitału na lata! W każdej chwili można wycofać środki po aktualnej wartości rynkowej instrumentów finansowych składających się na ten produkt (obligacja, opcja). Nie jest to praktyka powszechnie stosowane na polskim rynku, takie są jednak światowe standardy na rynku produktów strukturyzowanych. Chęć wycofania środków wcześniej należy zgłosić do Ubezpieczyciela i zostaną one wypłacone na rachunek zgodnie z warunkami ubezpieczenia. Należy jednak pamiętać że wycofując środki w czasie trwania inwestycji trzeba się liczyć z opłatą, która w większości przypadków jest tylko w początkowym okresie inwestycji oraz podatkiem dochodowym od ewentualnego zysku. Wysokość i sposób naliczania opłaty jest zawsze opisany w warunkach ubezpieczenia.

To domena funduszy hedge, które stosują takie opłaty za sukces inwestycyjny. W przypadku lokat strukturyzowanych takie rozwiązanie nie jest stosowane. Co więcej, byłoby technicznie trudne do realizacji. Oczywiście marża dystrybutora pobierana jest kosztem środków, które mogłyby zostać wydane na zakup opcji. Gdyby tej marży nie było wówczas opcja – a więc prawo do zysku w przyszłości – zostałaby kupiona za większą kwotę. W efekcie potencjalna stopa zwrotu z inwestycji mogłaby być wyższa. Jednak produktu bez marży nikt nie zrobi więc to tylko teoria. A zatem twierdzenie, że po zakończeniu lokaty instytucja finansowa zabierze inwestorowi jakąś porcją należnego mu zysku zwyczajnie wprowadza w błąd.

Oczywiście może – wszystko zależy od ceny opcji. W przypadku lokaty strukturyzowanej z pełną gwarancją kapitału z każdych 100 zł które wpłaca klienta określona kwota inwestowana jest bezpiecznie (najczęściej w obligacje) – tak, by w momencie zakończenia lokaty znów być warta 100 zł (stąd się bierze gwarancja kapitału). To co zostaje po zakupie obligacji dystrybutor przeznacza na zakup opcji oraz własną marżę. Jeśli kwota jaką można przeznaczyć na opcję jest wystarczająco wysoka by – mówiąc kolokwialnie – kupić całą opcję wówczas partycypacja wyniesie 100 proc. Oznacza to że inwestor ma prawo do całego zysku jaki wygeneruje aktywo, na którym oparta jest lokata. Opcja może być jednak na tyle tania, że będzie jej można kupić więcej – wówczas partycypacja będzie wyższa niż 100 proc. Dystrybutorzy wykorzystują fakt, że klienci nie domagają się partycypacji wyższej niż 100 proc. mimo, że czasem może im się ona „należeć”. Naturalne dla inwestora jest bowiem uzyskanie udziału w zysku na poziomie 100 proc. („zarobię tyle ile coś wzrośnie”) niż wyższym. Dla części klientów wariant z partycypacją rzędu np. 150 proc. może być mało zrozumiały czy wręcz podejrzany. Dla dystrybutorów to gratka – mimo że mogliby kupić więcej niż „jedną” opcję mogą wziąć zamiast tego wyższą marżę. I obie strony są zadowolone chociaż jedna nie ma pełnej informacji.

Oczywiście, gwarancja kapitału jest tylko (i aż) nominalna, a nie realna (nie uwzględnia inflacji). Nie jest to więc stwierdzenie błędne. Błędem jest jednak wspominanie o inflacji tylko w kontekście produktów strukturyzowanych. Przecież zjada ona również zyski z lokat bankowych i z funduszy inwestycyjnych. Oczywiście jeśli fundusz zarobi 50 proc. wówczas nikt już się inflacją nie przejmuje. Ale jeśli zyska tylko 10 lub straci 30 procent? W każdym z tych przypadku trzeba sobie przypomnieć o odjęciu czterech (może wkrótce więcej?) procent w przypadku rocznej inwestycji.

Podobnie jak z kwestią płynności – mogą być ale wcale nie muszą. W Europie Zachodniej sprzedaje się bardzo wiele banalnie prostych produktów. Na przykład w Wielkiej Brytanii połowa struktur opiera się po prostu o indeks FTSE 100. W Polsce WIG20 jest raczej rzadko wykorzystywany – mimo, że przecież większość inwestorów inwestuje w akcje krajowe. Częściej spotkamy inwestycje w wymyślne indeksy, surowce rolne czy egzotyczne spółki. Dodatkowo pojawiają się skomplikowane wzory na wyliczenia zysku (tzw. formuły wypłaty). To wszystko można jednak uprościć na tyle, by z ofert mógł skorzystać ktoś kto nie ma pojęcia o finansach. Pytanie: czy dystrybutorzy przestaną się ścigać w „innowacyjności”? Tak, jeśli klienci zauważą że innowacyjność dla samej innowacyjności nie jest wielką wartością. Do tego czasu należy oczekiwać odkrywania przez instytucje finansowe kolejnych Złotych Graali.